Bizlere daha doğrusu bana karaçay şiiri sevdiren,bir birinden güzel ve heyecanlı şiir ve türküler yayınlayan( akga) abimize atfen, bende arşivlerimden bulup çıkardığım, (marıyatnı) cırın yayınlamaya karar verdim.
Kimdi bu amansız ciğit börü? Uğruna bir genç kızı ölüm döşeğine düşüren,bu amansız ve acı dolu satırları yazdıran. Ciğit börüde marıyatın çektiği acıları bir nebzede çektimi acaba? yoksa gözyaşları karasuvun serin sularına karışıp uzaklaştımı bilinmez ama. Bilinen bir doğru varki; aşkın ölümsüzlüğü, her ikiside nur içinde yatsınlar,gelin bizde marıyat'ın cırını okuyalım.
MARİYAT'NI CIRI
Analığım habul dariy köleğimi kökleydi,
kelinim gezam meni on canımdan ketmeydi.
Anam saniyat manğa ceğsiz kölek kiydirdi
Atam sımayıl meni cansız atğa mindirdi
Kabırğam kabırğam menida koymağan kabırğam
Ol ciğit börünü eşiğimenley cabılğan,,
gitceliğimde meni anamla koymalla
ulluluğumda meni süygenime kıymalla
Öllük boluma men can canımı sermedim
avruv tiygelli ciğit börkaynı körmedim
anam cılaydı terezege kaplanıp
öllük boluma cüreğime bir aman avruv saplanıp
Meni köp çaçımı cuvup cıydıla taramay
Ullu karaysarğa barıp keleme canıma darman caramay
Karnaşım abbas ne men ölğünçü kelmese
ırazı tüyülme kabırımı açıp körmese
meni kabırımı tirmen çunğurğa kazsınla
süymeklikten öldü dep sın taşıma cazsınla
manğa avruv tiygelli meni dünyada közüm cok
içgi sözlerimi aytırğa karnaşım kazım cok
gitce gülüstannı meni közümden körügüz
can süygenim ciğit börüge berizgiz
tınlağız camağat marıyatğa tartılğan salahga
başıbıznı saldın kızım kurtulmaz balahga.
Birleşik kafkasya dergisinde yıl(1997 sayı 12 ESKİŞEHİR)
marıyatnı'cırı adıyla yayınlanmıştır.
